روزهـــــ ــ ـــــای مـــــــ ــن

وآنکه ما را غمش از جای ببردست کجاست؟

من...

من آدم حرف زدنم.توانایی این رو دارم که از سیر تا پیازه یه روز ِ عادی رو واسه یکی تعریف کنم .اصلا دوست دارم اینو....اما مشکل اینجاست که هر کسی نمیاد به این حرف ها گوش بده و یا اگه هم سعی کنه خستگیش رو میشه فهمید .حق هم داره.منم گاهی اینجوریم.اصلا این جور حرفای خاله زنکی و گزارش های روزانه مخصوص آدمهای خاص زندگی هر شخصی هستن که فقط اونهان که با روی گشاده جوری بهت گوش میدن که انگاری داری مهمترین خبر دنیا رو بهشون میگی.......و البته خودمون هم معمولا شنونده جزیی ترین احوالات همین آدمهای مهم زندگیمون هستیم و با شوق گوش میدیم......بدون اینکه خسته بشیم....

من این آدم خاص رو توی زندگیم کم دارم....

 

   + مریم ; ٦:۱٦ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱٦ آذر ۱۳۸۸
comment نظرات ()